Lunático: Fragment met soundtrack

Vanwege de muziek in IJsheiligen. In dit fragment luistert hoofdpersoon Harry naar het nummer Lunático van Gotan Project terwijl hij met ca. 140 kilometer per uur over de A1 zoeft in zijn Audi S8.

Terwijl hij de ene na de andere auto passeert, merkt hij dat hij glimlacht, zijn schouders zijn weer gezakt. ‘Lunático’ van Gotan Project klinkt uit zijn stereo. De stuwende neotangomuziek laat zijn gedachten vloeien en zijn voet op het gaspedaal strekken. De enigen voor wie een overname vaak even slikken is, zijn de lui op de werkvloer. Maar goed, in alle bedrijven waar Harry overnames begeleidt, loopt overtollig personeel rond, en na vrijwel iedere overname vliegt standaard een kwart van de mensen eruit. Dat hoort erbij, het kan nu eenmaal strakker en beter, de deals die hij begeleidt zijn een efficiëntieslag, een grote schoonmaak. Bedrijven die willen overleven moeten bij hun corebusiness blijven en alle overige activiteiten en wormvormige aanhangsels wegsnijden en outsourcen. Weg vaste schoonmakers, weg eigen onderhoud, weg eigen beveiliging en catering. Weg met alle baantjes van de wieg tot het graf, waarin voor ieder imbeciel neefje een levenslang contract valt te versieren. Die tijden zijn voorbij.

Ma 12 juni bij Opium Radio

Maandag 12 juni was ik te gast bij Opium Radio 4 om met presentator Jan Mom te praten over IJsheiligen.

De uitzending is hier terug te luisteren.

Muziek speelt een grote rol in deze nieuwe roman, het boek heeft min of meer een eigen soundtrack. In de uitzending hoor je onder meer het Adagio uit Pianoconcert in F, H 18/7 van Franz Joseph Haydn en Jeanne y Paul van Astor Piazolla.

Dit is het nummer waar het motto van de roman naar verwijst: I get along without you very well. Het liefst had ik de uitvoering van Hoagy Carmichael zelf gehad, met zijn lieve stem. Maar die kan ik nergens vinden. Toch past Sinatra ook goed bij het hoofdpersonage Harry, de topadvocaat.

IJsheiligen

Meindert heeft ergens een halfbroer over wie hij nooit mocht praten, maar die wel zijn jeugd en meer nog het leven van zijn moeder aanzienlijk heeft bepaald. Nu zijn moeder ouder en vergeetachtiger wordt, begint ze opeens, in flarden, over haar oudste zoon te vertellen. Meindert besluit zijn halfbroer te gaan zoeken, al was het maar omdat die misschien een antwoord heeft op de vraag waar Meinderts vader vandaan kwam. Hij vindt Erik, een totaal ander type dan hij. Zij voeren vanaf het eerste ogenblik een koude oorlog met elkaar. Beide mannen worden op meedogenloze wijze geconfronteerd met een wereld buiten hun eigen comfortzone. IJsheiligen is een indringende roman over botsende wereldbeelden, ouderlijke onmacht, klasseverschillen en de krochten in de menselijke ziel. Lees hier een fragment.


Omslagontwerp: Herman van Bostelen

 

De pers over IJsheiligen

NRC: “In haar tweede roman voert Florence Tonk twee broers op die elkaar veertig jaar niet zagen. (…) Het verhaal heeft vaart en er is veel oog voor grappige details. En het is nog spannend ook. Tonk weet de spanning er zelfs zo goed in te houden dat ik de roman maar moeilijk weg kon leggen.”
Knack: “In IJsheiligen beschrijft Florence Tonk wat er gebeurt als twee mannen met een totaal tegengestelde levensfilosofie worden gedwongen worden met elkaar in conflict te gaan. (…) Wat IJsheiligen zo bijzonder maakt, is dat Tonk er steeds weer in slaagt de lezer op het verkeerde been te zetten.” (vier sterren)
Zin Magazine: “Au, wat doet dit boek pijn. (…) Wat een rake en goed geschreven observatie van het menselijk onvermogen.”
Flow: “Florence Tonk weet te ontroeren met een verhaal dat actueel, persoonlijk en maatschappelijk interessant is.”
Hebban.nl: “Het boek wegleggen tijdens het lezen is geen optie, het verhaal zuigt je mee totdat je het boek, na een onverwachte ontknoping, dichtslaat.”(vijf sterren)