Van Satan tot Sjopperdepop

Het mag niet meer over goed en kwaad gaan, want die zouden niet bestaan. De waarheid trouwens ook niet, die ligt sowieso in het midden. Grote verhalen hebben afgedaan. Alleen geloof ik daar geen snars van. Ik heb juist steeds vaker zin om te zeggen dat Het Kwaad aan de winnende hand is. Iedereen liegt, slechteriken zijn de nieuwe helden, het cynisme heerst. Satan, als die zou bestaan, staat tevreden in de coulissen zijn bokkenpoten tegen elkaar te wrijven.

Er is ook een link met die uitspraak: Omdat het kan. Gelegenheidsdief zijn, de boel bij elkaar jatten, manipuleren of fabuleren. Gewoon doen, omdat het kan. Omdat je zo wint en winnen wil iedereen. Het leven is een wedstrijd, een competitie. Zelfs kinderprogramma’s gaan hierover: mijn vader is de beste, wie maakt de beste cupcake. Plezier, of verbeelding staan hooguit ten dienste van de verkoop of de verstrooiing.  Wie is de beste? Dat is the bottom line.

Daarom vragen mensen in dit land ook aan dichters: Kun je daarvan leven dan? Dat is geen faux pas, geen blijk van afgestompte cultuurbarbaarsheid. Het is winnen. Het is scoren, want dat horen we al sinds de jaren tachtig, het gaat om de cijfers en om het rendement. Degene met de centen lacht het laatst. En die heeft gepakt wat hij pakken kan, al loog hij dat hij in Rusland in een datsja zat, of over zijn handeltje genaamd Sjopperdepop.  En noemt zich volksvertegenwoordiger.